Wednesday, February 27, 2008

प्रेम

प्रेमत पडण सोप असतं
पण प्रेम निभवणं कठीण असतं.....

हातात हात घेउन चलणं सोप असतं
पण तोच हात आयुष्यभर हातात घेउन
पाउलवाट शोधणं कठीण असतं,

कधी कधी एकमेकांत गुतंत जाणं सोप असतं
पण ती गुतंवनूक अयुष्यभर जपणं कठीणं असतं

माझा तुझ्यावर विश्वास आहे हे म्हणणं सोप असतं
पण तोच विश्वास कायम ठेवून वटचालं
करणं मात्र कठीणं असतं

प्रेमात खुप वचनं अणि शपथा देणं सोप असतं
पण ती वचनं अणि शपथा निभवनं
मात्र फ़ारच कठीणं असतं

प्रेमात खोटं बोलणं सोप असतं
पण खर बोलून प्रेम टीकवनं
मात्र नक्कीच कठीणं असतं

म्हणून सांगतात की प्रेमात पडणं
सोप नसतं,सोप नसतं,सोप नसत.......

नही?
मलाही वाटतं कधि कधि,

आपणही प्रेम करावं.......

कोणाच्या तरी गोड हसण्यावर,

मी सुद्धा वेडं व्हावं...



नदी काठी एका सुंदर संध्याकाळी,

आम्ही दोघेच असावं....

पहिल्या पावसात मातीचा गंध घेत,

अम्ही दोघांनीच फिरावं.......



माझं तुझ्यावर प्रेम आहे

अस एकमेकाला सारखच का सांगाव?

दोघांच्याही मनात हे सत्य,

खोलवर कोरलेलं असावं



प्रेम हे कधीही बंधन वाटू नये,

कितीही वर्षं लोटली तरी

त्यातली मजाच संपू नये...

समुद्र

समुद्राचे लाटा
पायावर घेताना

सुखाचे क्षण अनुभवताना मात्र
सोबत्याला विसरु नकोस

मनसोक्त खेळताना मात्र
स्वतःलाच विसरु नको

की पायाखालची वाळू
कधी सरकली
ह्याचेही तुला भान नसावे

पण,
म्हणून छोट्याश्या डबक्याला
समूद्र समजन्याची चूक मात्र
करु नको

आयुष्यात असे अनेक समुद्र तुला
पहायचे आहेत.

Luck

नशीबवान तर सगळेच असतात
नशीबाला बदलणारा एखादाच असतो...
हसतमुख तर सगळेच असतात
दुसर्याला हसवणारा एखादाच असतो...
मर्त्य तर सगळेच असतात
कर्तुत्ववान अमर एखादाच असतो...
चमकणारे कजवे बरेच असतात
प्रखरतेने उजळणारा एखादाच असतो...
सुखचे सोबती सर्वच असतात
दुःखचा साथीदार एखादाच असतो.....
अनुभवाने शहाणे बरेच असतात
अनुभवालाही शाहाणा करणारा एखादाच असतो...
जाळणारे बरेच असतात
मेणबत्तीप्रमाणे जळणारा एखादाच असतो

Tuesday, February 26, 2008

True Love

असंही प्रेम असतं!!
असंही प्रेम असतं!!

अशाच एका संध्याकाळी,मन खुप जास्तच उदास झालं होतं....

काय करु? काहीच सुचतं नव्हतं...

उगाच मनात विचार आला, चल स्मशानात जाऊयात....

गेलो मग स्मशानात एकटाच!बसलो एका थडग्याजवळ जाऊन....

थडगे ताजे वाटत होते....मनात कुतूहल जागले....

थडग्यावरचे नाव वाचले...' महनाज़ खान ' '१९८६-२००७'...

म्हणजे माझ्याच वयाची असेल!

कसं ग्रासलं असेल मृत्युने तिला?काय कारण असेल?

आजार? खून? का... का बाळंतपणात दगावली असेल ती?

मनात उगाच प्रश्नांचे काहूर उठले...

तेव्हढ्यात एक मुलगा त्या थडग्यावर फुले ठेवण्यासाठी आला....

मी त्याला विचारले ' तू भाऊ का तिचा?'

तो म्हणाला 'नाही, मी तो, ज्याच्यासाठी तिने आत्महत्या केली!'

मी विचारले ' आत्महत्येचं कारण?'

तो म्हणाला ' मला ब्लड कॅन्सर झालाय! २ आठवडे उरले आहेत फक्त!'

मी चकीत झालो!

विचारले ' मग तिने आत्महत्या का केली? तू जिवंत असतानाही?'

तो म्हणाला ' ती माझ्या स्वागताच्या तयारीसाठी पुढे गेली आहे!'

.......मी निशब्द....

असंही प्रेम असतं!!

Aathavani

काय म्हणावं तुझ्या आठवणीला......
चुकवुन पाहवी नजर मी जेव्हा
स्वप्नांची रोज रात्रीच्या प्रहराला
नेमकं तेव्हाच जाग्या होती तुझ्या आठवणी
मनावर माझ्या खड्या पहा-याला
आता तुच सांग, काय म्हणावं तुझ्या आठवणीला......

झाडुन काढावं म्हणतो मी जेव्हा
मनातल्या तुझ्या अस्ताव्यस्त प्रेमाच्या ओसरीला
पण, नेमका तेव्हाच उडतो तुझ्या
आठवणीचा बेशिस्त तो सुमार पाला-पाचोळा
आता तुच सांग, काय म्हणावं तुझ्या आठवणीला......

जगुन पहावं म्हणतो मी जेव्हा
दुख:-वेदना अनुभवत प्रत्येक श्वासाला
पण नेमकं तेव्हा तुझ्या आठवणीचा श्वास
त्याआधीच कोंडतो काळजात माझ्या, स्वत:ला
आता तुच सांग, काय म्हणावं तुझ्या आठवणीला......

रडुन काढावी रात्र म्हणतो मी जेव्हा
आठवुन तुझ्या शेवटच्या निरोपाला
अनं, नेमका तेव्हाच उगवतो सुर्य तुझ्या आठवणीचा
सारुन बाजुला त्या भयाण तिमिराला
खरंच गं , काय म्हणांव सांग मी
तुझ्या आठवणीला, तुझ्या आठवणीला....